این روز ها همانطور که تا حدودی پیدا است زمانه آبستن ِ رخداد ِ تازه ای است، رخدادی که مشخص کننده ی رئیس ِ قوه ی مجریه برای ِ چهار سال ِ آتی خواهد شد. گفتم که در این روز ها خوبست حرفی هم از انتخابات بزنم.

تا به حال در ایران هر رئیس جمهوری که عمرش وفا کرده و یا ایام به کامش مانده ، پس از دوره ی چهار ساله ی اول ،برای ِ چهار سال ِ بعدی هم کاندید شده و رای هم آورده است. این موضوع در نظر ِ من از مدت ها پیش دلیل بر این بود که حتما آقای  احمدی نژاد هم دوباره به صحنه ی انتخابات خواهد آمد. قبل از عید میر حسین رسما وارد ِ صحنه ی انتخابات شد، آقای ِ خاتمی کناره گیری اش را رسما اعلام کرد و بعد ها بسیار قوی تر از قبل از میر حسین حمایت کرد. این روز ها بیشترین حامیان ِ میر حسین را طرفداران ِ خاتمی می بینم که به توصیه ی او پشت ِ میرحسین قرار گرفته اند.البته بعضی از هواداران ِ خاتمی هم دل ِ خوشی از میر حسین ندارند.همان روز های ِ اول ِ عید که تلفنی با بعضی دوستان که سرسختانه طرفدار ِ خاتمی بودند صحبت می کردم می دیدم که انگار عامل ِ رفتن ِ خاتمی را میر حسین می دانند و از این رو دل و دماغی برای ِ حمایت از میر حسین ندارند. این است که خیلی های ِ شان طرفدار ِ کروبی شده اند. من از مدت ها پیش به کروبی علاقه مند بودم و بیشتر از شجاعتش خوشم می آمد . بعد ها که میر حسین و کروبی حرفهای بیشتری زدند من احساس کردم که کروبی در بعضی موارد زیاده روی می کند و گاهی در میان ِ صحبت هایش احساس می کنم که می خواهد همه چیز را زیر و رو کند این است که رای دادن به میرحسین را علی رغم ِ خنثی تر بودنش نسبت به کروبی بهتر می دیدم.

دوشنبه 7 اردیبهشت کروبی به دانشگاه ِ ما آمد. در خاطرات ِ مربوط به آن روز نوشته ام:

" حدودا 4 بود که رسیدم.سالن ِ جابربن حیان پر شده بود و عده ای بیرون بودند و تصویر ِ آقای  کروبی با ویدئوپرژکتور پخش می شد. همان جا ماندم و خداییش آدم ِ تند و تیزی است. مخالف ِ زندانی کردن ِ دانشجویان به خاطر ِ مسائل ِ سیاسی و جداسازی ِ بومی و جنسی و ... بین ِ دانشجویان بود و دیدش در مورد ِ خیلی مسائل ِ مربوط به آزادی بیان و تحصن و تجمع ]های ِ دانشجویی[ خوب بود.اما از نگاه ِ من او دیگر دارد تند می رود، به خاطر ِ همین فعلا نظرم بیشتر روی ِ میرحسین است."

با دوستان که در مورد ِ انتخابات صحبت می کردیم من می گفتم قطعا به احمدی نژاد رای نمی دهم،  چون ایراد های ِ او را بسیار بیشتر از ایراد هایی می بینم که در سایر ِ کاندیدا هاست. من در مسائل ِ سیاسی و اقتصادی بسیار آدم ِ محافظه کاری هستم، به راحتی از کسی ایراد نمی گیرم اما احساس می کنم در دوره ی آقای احمدی نژاد  موقعیت ِ بین المللی ِ ما خیلی خراب شده است. دولت ِ نهم خیلی بی برنامه عمل می کند، احساس می کنم که می خواهند کشور را هیئتی اداره کنند. گذشته از بی برنامگی ها، حرف ها هم اغلب غیر ِ علمی اند و نسنجیده گفته می شوند. در چند سال ِ گذشته به خاطر ِ حسن ِ نیتی که در آقای احمدی نژاد می دیدم خیلی سعی می کردم از او دفاع کنم. مثلا یادم نمی رود که وقتی دوستان فیلمی از آقای احمدی نژاد پخش می کردند که در آن صحبت از دختریست که در آشپزخانه انرژی ِ هسته ای تولید کرده و ... من هی می گفتم شاید مونتاژ شده باشد، شاید در فیلم کسی دیگر به جای ِ او صحبت می کند و ... که بعد ها فهمیدم فیلم ساختگی نبوده است که حتی یکی از حاضرین در آن جلسه را دیدم ، بگذریم ...

دو هفته پیش یک روز دست بند ِ سبز رنگی به نشانه ی حمایت از میر حسین به دستم بستم و به دانشگاه رفتم یکی از دوستانم تا دست بند ِ سبز را دید شروع کرد به ایراد گرفتن که ما در اسلام نماد نداریم و این کار ِ تو چه معنی می دهد و ... و من گفتم پس این چفیه ای که بسیجی ها می اندازند چیست؟! در سالن ِ غذاخوری یکی دیگر از دوستان تا دست بند ِ سبزم را دید، زبان به انتقاد گشود که :"خط  ِ امام و رهبری این بود؟" و دوست ِ دیگری در مسجد به من گفت :"صحبت های ِ آقا در کردستان را خوانده ای؟!" من سر در نمی آورم که چرا بسیاری از دوستان ِ مذهبی پشت ِ سر ِ احمدی نژاد رفته اند و علیرغم ِ این همه مشکلات ،همچنان او را بهترین گزینه ی موجود می بینند. من به هیچ وجه نمی توانم خودم را راضی کنم که به احمدی نژاد رای دهم. من به کسی رای نمی دهم که نتوانم از او دفاع کنم. او حتی در آخر ِ این همه ماجراهای ِ مربوط به کردان حاضر به پذیرفتن ِ اشتباهش نشد و تازه گفت که او بر مبنای تفکر بسیجی بوده است. در مورد ِ رحیم مشایی گفت که در مورد ِ او خیلی ظلم شده است و حتی با وجود ِ موضع گیری های ِ شدید اللحن ِ مراجعی مثل ِ آقای ِ مکارم حاضر نشد او را کنار بگذارد. من اگر به احمدی نژاد رای بدهم خودم را مسئول می بینم. باید روزی در برابر ِ خداوند جواب پس بدهم. باید جواب بدهم که چرا شخصی را که تخصص ِ لازم ندارد بر سر ِ کار آورده ام؟

سه شنبه 22 اردیبهشت محسن رضایی به دانشگاه ِ مان آمد. در خاطرات ِ مربوط به آن روز نوشته ام:

"محسن رضایی به دانشگاه ِ مان آمده بود و بعد از کارگاه به جلسه ی سخنرانی ِ او رفتم.حرف های ِ خوب و روشنی می زد. تصور ِ من این بود که او برنامه ی خاصی ندارد اما صحبت هایش را که شنیدم فهمیدم با برنامه است و الکی وارد ِ عرصه نشده است. برای ِ از بین بردن ِ بیکاری ، برای ِ رفع ِ مشکلات ِ اقتصادی و حتی رفع ِ مشکل ِ فلسطین برنامه داشت. گویا انگیزه ی بالایی برای ِ سپردن ِ کارها به جوانان داشت و طرحی هم برای ِ تغییر ِ سربازی داشت. در ضمن واقعا منتقد ِ وضع ِ موجود بود و برای ِ ایجاد ِ تغییرات آمده بود."

تقریبا یک هفته پیش به ملایر رفته بودم ، در بین ِ اقوام ِ مان بعضی طرفدار ِ کروبی بودند و بیشتر ِ طرفداری ِ شان از کار ِ تیمی ِ او بود و به نظر ِ من هم واقعا حرف ِ درستی است. تا کنون کروبی مدون ترین و مشخص ترین برنامه ها را اعلام کرده است. کار ِ تیمی ِ او خیلی خوب است. او نمی خواهد همه ی کارها را خودش یک تنه انجام دهد، مثلا در حیطه ی اقتصادی روی ِ کار آمدن ِ او یعنی روی ِ کار آمدن ِ نجفی و نیلی ! دست بند ِ سبزم را به مادربزرگم نشان دادم و گفتم: "این به نشانه ی حمایت از میرحسین موسوی است." اما مادر بزرگم طرفدار ِ "نجات"  بود. من به او می گفتم نجات خوب نیست، او کارهای ِ اقتصادی اش خوب نبوده است. به قانون درست عمل نکرده و... اما مادر بزرگم همچنان طرفدار ِ نجات است. یک نفر هم که طرفدار ِ کروبی بود می گفت: "هرچه باشد او لر است و ملایر را استان می کند و از زیر ِ یوغ ِ همدان خارج می شویم!"

چند وقت پیش دوستی پیامکی با این مضمون فرستاد:"رهبری در سال 86 در یزد: دولت هر تصمیمی می گیرد اعتراض پشت ِ اعتراض، آن هم با لحن های ِ اهانت آمیز .این کارها زشت است.     حامیان دکتر"  و من هم در جوابش چنین چیزی فرستادم: "رهبری در سال 88 در کردستان: من نسبت به شخص خاصی نظر نمی دهم.       منتقدین دکتر"!

مناظره ای در دانشگاه ِ مان بر گزار شد، بین ِ "رمضان زاده" (منتقد ِ دولت ِ نهم) و "نقوی"(حامی دولت ِ نهم) در خصوص ِ سیاست ِ خارجی ِ دولت ِ نهم. در کل حرفهای ِ رمضان زاده خیلی دقیق تر و صحیح تر بود و آقای ِ نقوی در برابر ِ بسیاری از حرفها جوابی نداشت. تلویزیون و دولت ِ آقای ِ احمدی نژاد جوری تبلیغ کرده اند که آدم فکر می کند انرژی ِ هسته ای دستاورد ِ دولت ِ نهم بوده است ولی با چیزهایی که در آن جلسه من شنیدم گویا اصلا این طور نیست. نقوی در کل می خواست بگوید ما در دولت ِ هشتم با ذلت با کشور های ِ دیگر رابطه داشتم اما در دولت ِ نهم با عزت! رمضان زاده می گفت چه جور است که وقتی کفش به جرج بوش پرت می شود این دلیل ِ منفور بودن ِ آنها در جهان است و وقتی به آقای ِ احمدی نژاد دماغ ِ دلقک پرت می کنند نشان ِ عزت ِ ما؟!

وقتی آقای ِ احمدی نژاد در سازمان ِ ملل بحث ِ هولوکاست را پیش می کشد برای ِ اولین بار سازمان ِ ملل هولوکاست را به رسمیت می شناسد. در دوربان ِ 1 اسرائیل نژادپرست شناخته می شود و در دوربان ِ 2 با آن صحبت های ِ آقای احمدی نژاد، برعکس ِ این موضوع صورت می گیرد. به هر حال واضح است که آقای احمدی نژاد به عزت ِ ایران اسلامی می اندیشد اما مشکل بر سر ِ این است که او نمی داند برای ِ عزت بخشیدن به ایران چه باید کند؟ آقای خاتمی با آن همه سربلندی به ایتالیا و فرانسه و ... سفر می کند و آقای احمدی نژاد به ایتالیا می رود و علیرغم ِ درخواست هایش با هیچ مقام ِ رسمی ای دیدار نمی کند. پوتین را با هزار زحمت به ایران می کشیم و او در پاسخ به این سوال که چه قولی برای ِ اتمام ِ کار ِ نیروگاه ِ بوشهر می دهد می گوید من فقط بچگی هایم به مادرم قول می دادم. آقای متکی در مورد ِ سهم ِ ما از خزر می گوید هیچ گاه بیشتر از 11.3 نبوده است. طالبانی قرار داد ِ 1975 را زیر ِ سوال می برد و هیچ مقام ِ ایرانی ای اعتراض نمی کند. به قول ِ رمضان زاده ما 300 هزار شهید را به خاطر ِ همین قرار داد داده ایم.

خلاصه اینکه به عقیده ی من نیت ِ دولت ِ فعلی بد نیست، اما توانایی ِ اجرایی ِ آرمان های ِ ما را ندارد. به قول ِ رسول اکرم (ص) ، کسی که بدون ِ داشتن ِ تخصص کاری را بپذیرد، بیشتر از آنکه درست کند، خراب می کند!